heb me keuze gemaakt.

 

ja ik ben zwak ik weet het.

 

maar ben eventjes weg, voel me te walgelijk.

heb toch ook het idee dat ik voor niemand schrijf!

dus ach wie zou me missen !

bn der over een tijdje vast wel weer..

 

 

 

 

 

xx Luna

En toen had ik helemaal geen therapie meer..

me moeder maakt me vrolijk wakker met de vraag of ik mee de stad in ga.

het leek me een goed idee om even uit me eigen kring en roes te komen en even met haar mee te gaan.

alleen zodra ik al me bed uit stapte voelde ik me duizelig.

zelfs lopen naar de keuken was al zwaar.

ik moest ontbijten maar dat ging er alweer uit wat tot resultaat had dat ik letterlijk trilde gewoon zo slap voelde ik me.

uiteindelijk dus toch een appel en kellogszakje dingen op..

en het hielp dus tsja kut.. maar aan de andere kant het was beter.. en vooral fijn dat ik er wel mee kon leven eigenlijk.

in de stad vond me moeder het een leuk idee om patat te halen. ik wilde t niet verpesten want me broertje en zusje begonnen al te stralen bij het idee van een lekkere zak patat.

dus ik deed mee.. helaas kon ik dat alleen ook niet binnen houden maargoed iedergeval ook weer een poging gedaan tot.. ik doe egt me best maar het is zo lastig.

 

vervolgens ging ik naar een verjaardag van een vriend van me, en tsja me lichaam begon weer te flippen ik was buitenadem van 5min lopen naar het station????

hoe the hell.. heb ik echt nog nooit gehad.

vervolgens ben ik maar 3energies suger free gaan halen met een vriend, en hij zag dat ik bleek zag dus hij overtuigde me ervan toen ik bijna flauw nierviel dat ik beter ook maar nog iets te eten kon halen.

hupla 2croissantjes erbij. en tot me verbazing het ging best makkelijk eigenlijk..

ik heb toch nog wel een "gezond" deel blijkbaar die aangeeft als ik flauwval dat ik dan wel wat mag eten.

helaas na het uitgaan heb ik nog een tosti op.

maar ik voel me vandaag veel beter dus tsja op de weegschaal durf ik echt echt echt niet.

maar ik tril niet meer zo en ben niet meer zo extreem slap.

 

haaaaaaard me best doen om niet te compenseren voor gister..

ik zit vol van gister. (ja psychisch denk je dan) maar echt me buik zit vol.

en heb dan ook nog geen hap door me keel kunnen krijgen vandaag en dus maar een glaasje sinasappelsap op.

ik moet zo echt wel wat eten eigenlijk maar toch het is zo dubbel!

en eigenlijk wil ook heel graag nu even op de cross trainer.. maarja of dat nou slim is?

 

verder heb ik morgen P. in Zwolle.. en ben bloed nerveus..

waarschuwing: veel gezijk en ellende en een lang bericht..

 

Ik vind het helemaal niet leuk om zo me nieuwe pagina te beginnen.

zo afschuwelijk..

en ik zou echt willen dat kon schrijven dat alles goed gaat..

maar dat gaat het niet, ben einde raad en het enige waar ik het nu kwijt kan is hier..

het lijkt wel of ik elk moment in huilen kan uitbarsten (lukt me niet.. want kan niet huilen..) zo voel ik me tenminste.

 

ik doe me best.

iets ontbijten. maar de rest van de dag is het zo makkelijk om eten te vergeten.

ergens niet express me werk is ongelovelijk druk. en als het druk is krijg je geen pauzes..

ja moet je van te voren veel eten.. maar zat dat er nou maar in bij mij. nee niet dus.

 

ik leef weer leuk in me eigen wereldje.. in die roes.

ergens heel sterk. en ergens heel slap.. ben kapot van zoveel werken, geen rust, weinig slaap me gedachtes en op en neer gaan met eten.

maar in me hoofd als ik leef op bijna niets en de hele dag werk voel ik me dan toch weer zo sterk..

ik weet niet wat ik moet doen?! zit weer zo in de knoop.. en het ging net weer wat beter, waaaaaaarom?!?!?!

waarom kan ik het niet gewoon volhouden?

waarom moet wat voor iedereen zo makkelijk is voor mij zo moeilijk zijn?

waarom slaan al die duizende therapien niet aan?

waarom snapt niemand me?

en vooral waarom ziet niemand het aan me..

iedereen denkt dat het super goed gaat. positief maar ergens ook het slechtste wat je kan hebben als je "goed bezig" probeert te zijn..

 

enne het leuke nog van alles..

ik kan leven op niets. en ik val niets af..

how patatic..

en dan kan iedereen zeggen je houd vocht vast door teveeeeeeel lax en steeds maar weer het witte gat op te zoeken (wc)..

maar ik zie toch echt heeeeeel duidelijk vet bij me heupen erbij komen!

ik zie het en ik voel het?!?!

me boven benen dichter bij elkaar komen steeds maar weer..

wat ook weer frustrerend is want me gewicht stijgt ook weer niet extreem maar toch zie ik het?!?!

en het is ook zo!.. aaaaaaaaach dubbel..  

 

verder heb ik woensdag weer P. me therapeut die weer gezellig met me over "vroeger" gaat praten en naar de problemen gaat kijken. hij gaat nu echt met z'n therapie beginnen heb de vorige keer me intake gehad namelijk. *eng*


hopelijk kan ik de volgende keer wat leukers posten.. ikga me best doen.. maar heeeeeel veel vertrouwen heb ik niet..

Ken je dat gevoel? of de gedachtes?

alles in je hoofd klopt wel ongeveer.. je weet precies wat je moet doen en wat je moet veranderen om "normaler" te gaan leven.  

maar het uitvoeren daar zit een heel ander deel aan vast.

de 2delen worden geschrijden door een hele grote muur.

en zodra de "goede" kant een poging probeert te doen om de muur neer te halen, zodat de 2kanten kunnen overleggen. word de "slechte" kant bang. want die wil helemaal niet overleggen. en die grijpt nog harder de controle vast.

wat uitloopt op nog meer chaos in me hoofd.

 

 

 

 

 

 

ik voelde dit al aankomen.

de afgelopen 3dagen bij loes gingen goed. naja lastig maar ik had iemand om mee te praten en die me er door heen sleepte als het waren.

ik voelde al dat dat thuis niet zou werken.

en het klopt. me ouders zijn net gisteravond thuis gekomen van vakantie en paniek slaat toe. hoe gelukkig ik me de afgelopen dagen voelde. heel bizar.

hoe dat kan omslaan in een nachtje slapen. hoe ik in een nachtje slapen toch weer te zwak ben?

ikga wel door hoor daar niet van.. maar het is lastig.  

en vandaag heeft de "goede" kant het even opgegeven met de muur afbreken.

ze had er net een broodje met kaas in gekregen, maar de paniek sloeg alweer toe.

morgen probeert ze wel weer.

maar voor nu neemt de slechte kant het even over en moet ik zo toch echt naar het witte-gat. ( ofwel wcpot )

natuurlijk iedereen heeft een voorstel log.  

ik heb het zelf nog nooit gehad, maar omdat ik nu wel wat persoonlijker ga worden misschien over mij? en over me gedachtes en behandelingen en frustraties zou ik het fijn vinden als je jezelf even voorstelt als je meeleest.

gewoon puur voor mijn idee.

 

 

Xx Luna

Hee lieve mensen.

 

ja ik heb nu alweer punt 4 geactiveert op advies van Loes (define.punt.nl)

een blog waar ik niet alleen maar negatief wil praten.. of over alleen maar afvallen.

nee en blog waar ik me frustratie van me af kan typen over die eindeloze therapien!

en misschien uiteindelijk uit de voor uit gangen die ik kan gaan maken MET die eindeloze therapien.

tuurlijk het is lastig. en ik vind het dood eng.

maar ergens wil ik dit allemaal niet meer.

het is zo veilig.

en daar ga ik een gevecht mee aan. hoe moeilijk het ook word.

hoe groot de angst ook word (want ja.. niet altijd kan het goed gaan)

ikga vanaf nu af aan hier verder.

 

Veel Liefs Luna